رستم رسولی

شعر درمان درد های بی درمان

 شعر درمان درد های بی درمان ، ما از شعر چه میخواهیم

شعر درمان درد های بی درمان

شاید نوشتن یک داستان به تو اندک پولی برساند ،اما شعر نان از کف ات خواهد ربود.

در نوشتن اگر نان نیست ولی صفا هست

در شعر اگر نان نیست ( عشق ، وفا ، صفا، فضیلت ) هست، که با شکمی که با تکه نانی سیر میشود میتوان زنده ماند ، و نیز با یک روح بی شعر و بی عشق میتوان مرده بود راه رفت و حتی میتوان نفس هم کشید ، اما چه نفس کشیدنی!

اگر که به شعر به عنوان یک خوراک نگاه میکنید

سعی کنید هیچ وقت خود را گرسنه نگاه ندارید، دائما در حال خوردن باشید

شعر یک سبک زندگی و یک نوع دیوانگی است .

یک دیوانگی دوست داشتنی که دیگران این دیوانه و شعر هایش را دوست دارد

چه ایرادی دارد که دیوانه بود و به دیوانگی های خود نظم ببخشی اهنگ ببخشی

آرایه های ادبی و و و و هزار نکته زیبا شناختی به دیوانگی های خود ببخشی

شعر بر هر درد بی درمانی دواست که فقط دیوانه را شفا نمیدهد بلکه از آن یک دیوانه معقول میسازد